Ile opakowań należy pobrać do kontroli z partii przędzy PVA?

Zdefiniuj partię, zanim ustalisz liczbę próbek

Liczba opakowań do kontroli nie ma znaczenia, dopóki kupujący i dostawca nie uzgodnią, co stanowi jedną partię. Dostawa może obejmować kilka gatunków, partii produkcyjnych, formatów opakowań lub dat produkcji. Jeśli kartony z różnych serii znajdują się pod jednym numerem wysyłki, jednostka wysyłkowa nie staje się przez to automatycznie jednorodną technicznie partią.

Zapisz granice partii w dokumentacji zakupu lub kontroli, a następnie wymień w niej identyfikatory opakowań. Próbki pobieraj z tak zdefiniowanej grupy. Jeśli dostawa zawiera kilka partii produkcyjnych, kontroluj je i zwalniaj osobno, chyba że umowa wyraźnie definiuje partię łączoną i jej kryterium akceptacji.

Pobieraj próbki z różnych miejsc partii, a nie tylko z brzegu palety

Wybieraj opakowania z różnych miejsc i o różnych identyfikatorach, stosując metodę uzgodnioną przed kontrolą. Pobranie wyłącznie kartonów najbliżej drzwi lub z wierzchu palety jest wygodne, ale może nie wykryć problemu ograniczonego do określonej warstwy, palety lub grupy oznaczeń. Zapisz metodę wyboru i pobrane opakowania, aby inny kontroler mógł powtórzyć pobieranie, jeśli partia zostanie wstrzymana.

Plan powinien odróżniać kontrolę opakowania od badania przędzy zużywającego próbkę. Przy sprawdzaniu etykiety lub plomby jednostką kontroli może być samo opakowanie. W przypadku badania masy liniowej lub wytrzymałości na rozciąganie określ, jak pobrać próbkę z wybranych opakowań i jak oznaczyć pozostały materiał. Pojedynczy luźny koniec z niezidentyfikowanego nawoju nie reprezentuje udokumentowanej partii produkcyjnej.

Zakres kontroli dopasuj do podejmowanej decyzji

Nie ustalaj liczby próbek przez kopiowanie planu dla innego materiału lub dostawcy. Jeśli kupujący stosuje formalny plan próbkowania cech, zapisz jego nazwę i wydanie, poziom kontroli, kategorie wad, limit akceptacji oraz reguły zmiany poziomu kontroli. Plan nie wybiera za kupującego dopuszczalnego ryzyka ani nie definiuje wad dla danego zamówienia; te decyzje należą do umowy zakupu.

Nie myl kontroli przesiewowej z końcową akceptacją

Kontrola wzrokowa przy odbiorze może wykryć rozdarte opakowanie, błędną etykietę lub uszkodzone opakowanie. Nie potwierdzi jednak punktu końcowego rozpuszczania, masy liniowej ani zachowania w konstrukcji kupującego. Każdą cechę powiąż z własną metodą i regułą decyzyjną. Jeśli badanie niszczące nie przejdzie, plan akceptacji powinien określać, czy partia pozostaje wstrzymana, pobiera się drugą próbkę, czy sprawa trafia do oceny technicznej; nie ustanawiaj nowego progu dopiero po poznaniu wyniku.

Jeśli wybraną cechą jest rozpuszczanie w kolejnych partiach produkcyjnych, istniejącyprzewodnik spójności między partiamiwyjaśnia, jak zachować porównywalne warunki badań. Ten plan odbioru uzupełnia go o wybór opakowań i zwolnienie partii.

Zadbaj, by zapis pobierania próbek przydał się przy kolejnej dostawie

Przechowuj razem definicję partii, mapę opakowań, wybrane identyfikatory, wersję metody, obserwacje i decyzję o zwolnieniu. Późniejsza reklamacja powinna pozwolić kupującemu ustalić, które jednostki sprawdzono, które pozostały niewykorzystane i czy materiał wydano przed przejrzeniem wyniku. Jeśli pojawi się powtarzająca się wada, plan kontroli można zaostrzyć w drodze uzgodnienia, zamiast nieformalnie zmieniać go na hali magazynowej.

Przed wysyłką poproś dostawcę o umieszczenie uzgodnionych identyfikatorów partii i opakowań w dokumentach dostawy. Dzięki temu odbiór może przebiegać zgodnie z planem, bez zgadywania, które kartony pochodzą z tej samej serii i którą próbkę mają reprezentować.